Portal poświęcony jest w całości koniom w sztuce. Jest to nieformalna galeria prac, których tematem przewodnim jest koń. Zamieszczać tu będziemy prace młodych i mało znanych artystów, tworzących piękne dzieła bardzo często tylko do szuflady. Pojawią się również ciekawe linki do stron o podobnej tematyce,
a także artykuły związane z sztuką pokazującą piękno konia.
Mamy nadzieję, że portal da możliwość pokazania się wielu utalentowanym młodym ludziom, miłośnikom koni, a ich prace będą mogły zobaczyć światło dzienne.
    



 Strona główna


 Artyści

 Akwarele

 Rysunek

 Akryl

 Olej

 Pastele

 Grafika

 Rzeźba 

 Metaloplastyka

 Fotografia

 Tkanina

 Ceramika

 Szkło

 Karykatura

 Aforyzmy i powiedzenia

 Wiersze >>>


 Stanisław Grochowiak


 Tadeusz Nowak >>>

 Humor rysunkowy

 Nowości wydawnicze

 Plenery i wystawy

 Linki do stron tematycznych

 Kontakt


Mój przyjaciel koń
Koniu, mój przyjacielu, druhu nieoceniony,
Oto woła nas ziemia, pójdziemy na zagony.

Będziesz ciągnął po roli, pług i bronę zębatą,
Ty mi swoją dasz pracę, Ja ci owsa dam za to.

Choć ciężka i mozolna, jednak to nasza praca
I miła jest i wdzięczna, stokrotnie się opłaca.

Nie obawiaj się, koniu, starczy nam jak co roku
Dla mnie chleba do syta, a dla ciebie obroku.

Zawsze byliśmy razem, czy w dobrej, czy w złej doli,
Pomagałeś mi w pracy, uciążliwej na roli.

Ciągnąłeś wóz ładowny, nosiłeś mnie na grzbiecie,
Byłeś mi towarzyszem, w mych wędrówkach po świecie.

I zawsze, druhu, ze mną, dzieliłeś trudy znojne,
A nawet ile razy, poniosłeś mnie na wojnę.

Nasza przyjaźń się ciągnie, z dawna, z dziada pradziada
I szczere, przyjacielskie, współżycie nam się układa.

I piękne mamy tradycje, wspólnym trudem i potem,
I krwią pieczętowane, chcę, abyś wiedział o tym.

Autor: Tadeusz Nowak









 Tadeusz Nowak (urodzony 11 listopada 1930 roku w Sikorzycach koło Dąbrowy Tarnowskiej - zmarł 10 sierpnia 1991) - polski poeta i pisarz.
Absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W 1948 opublikował pierwszy wiersz w tygodniku „Vici”.
W 1956 wydał pierwszy tomik poezji "Uczę się mówić". Oprócz poezji zajmował się także prozą, czego przykłądem są zbiory opowiadań "Pacierze i paciorki", czy "Takie większe wesele".
Uważany jest za jednego z najwybitniejszych powojennych pisarzy tzw. nurtu literatury chłopskiej.